Vandaag dag op dag vijftien jaar geleden gaf wijlen Steve Jobs een speech die naar mijn gevoel bij de beste speeches van de afgelopen honderd jaar mag gerekend worden.

Steve Jobs gaf daar een speech die mij al op vele kruispunten in mijn leven heeft geholpen om te durven springen. Een speech die er ook voor zorgt dat ik mezelf heel regelmatig durf afvragen of ik nog wel graag doe waar ik mee bezig ben. En wat ik liever zou doen in de plaats. Een speech die me ook dwingt om stappen te zetten als het allemaal wat te lang tegenvalt.

Het sterke aan deze speech is volgens mij de eenvoud en de onweerlegbare waarheid die erin zit. Hij gaat over vier oersimpele principes die niemand kan tegenspreken: volg altijd uw buikgevoel, doe niks tegen uw zin, benut elke seconde van je leven want je gaat dood en blijf verwonderd. Het is zinloos om hierover in discussie te treden want het zijn vier universele waarheden waar je niet tegen kan zijn.

You can’t connect the dots looking forward; you can only connect them looking backward

Die uitspraak is zo waar gebleken. Ik heb in mijn leven al echt wel wat tijd verkakt. Mijn derde middelbaar gedubbeld, midden in een jaar hogeschool gestopt en na mijn studies een soort van sabbatjaar genomen. Kwatongen zouden dat weggegooide tijd noemen, en misschien zelfs durven uitrekenen hoeveel geld die tijd had waard geweest. Maar terugkijkend waren die drie momenten van tijdverkakkerij cruciaal voor alles wat nog zou volgen. Sterker nog: volgens mij bestaat tijdverkakkerij niet.

Your work is going to fill a large part of your life, and the only way to be truly satisfied is to do what you believe is great work. And the only way to do great work is to love what you do. If you haven’t found it yet, keep looking. Don’t settle.
“If today were the last day of my life, would I want to do what I am about to do today?” And whenever the answer has been “No” for too many days in a row, I know I need to change something.

Dit vind ik sowieso zijn moeilijkste advies. Ik heb een leuke job, met heel fijne collega's en ik ga meestal graag werken. Mijn huidige job is volgens mij zowat het dichtste dat ik kan komen bij geld verdienen met wat ik graag doe en goed kan. Maar er zijn ook veel dagen dat ik veel liever iets anders zou doen. Of dat ik twijfel aan de impact die wat ik doe heb op het groter geheel. Maar misschien bedoelt hij dat wel met Don't Settle: durf elke dag te twijfelen aan wat je doet en stuur bij waar nodig.

Your time is limited, so don’t waste it living someone else’s life. Don’t be trapped by dogma — which is living with the results of other people’s thinking. Don’t let the noise of others’ opinions drown out your own inner voice. And most important, have the courage to follow your heart and intuition. They somehow already know what you truly want to become. Everything else is secondary.

Buikgevoel klopt altijd. Ik weet ook niet hoe dat komt, maar mijn buikgevoel heeft mij nog nooit bedrogen. Hoe luid de wereld rond u ook kan worden, er is altijd dat klein stemmetje dat het bij het juiste eind heeft. Daarnaar leren luisteren is ontzettend waardevol.

Als je terugkijkt op het leven van Steve Jobs kan je alleen maar jaloers zijn. Zelfs de grootste Apple-hater gaat niet ontkennen dat het best cool moet zijn om de vader te zijn van de Mac, de iPod, de iPhone en de iPad.

Het straffe aan het moment van de speech is dat die twee laatste grote succesen nog moesten komen. Apple was in 2005 aan het rechtkrabbelen, vooral door het succes van de iPod, maar was in geen enkel opzicht het Big Tech bedrijf zoals we het vandaag kennen. De Steve Jobs die daar op dat podium staat is de visionair die van zijn bedrijf de komende zes jaar het grootste techbedrijf ter wereld gaat maken.

En de Steve Jobs die daar op dat podium staat deelt zijn levenslessen, verpakt in drie kleine verhaaltjes. Daar kan je toch alleen maar ontzettend dankbaar voor zijn en uw voordeel mee doen?