> ## Content Index
> Fetch the complete content index at: https://broddin.be/llms.txt
> Use this file to discover other available public pages before exploring further.

# overprikkeld
- URL: https://broddin.be/overprikkeld/
- Published: 2026-10-01T09:25:05.000Z
- Updated: 2026-10-01T09:25:05.000Z
- Description: Blijkbaar kan altijd aanstaan er ook voor zorgen dat ge op een bepaald moment gewoon niet meer uit kunt.
- Author: Tim Broddin

Het nadeel van [chaos](https://broddin.be/tag/chaos/) is dat als er constant een orkaan raast in uw hoofd en je altijd aan staat, je lijf ineens kan zeggen dat het op is.

Bij mij manifesteert zich dat in iets dat het midden houdt tussen een langgerekte paniekaanval, en slapeloosheid.

Op Best Kept Secret had ik prijs. Ik merkte het toen we de eerste keer op het festivalterrein liepen. Ik zag duizenden gezichten en het was alsof ik elk gezicht registreerde. ’s Nachts, uitgeteld in bed gekropen, maar mijn hoofd ging niet meer uit. Alles geprobeerd: rondgelopen, nachtelijke douche, ademhalingsoefeningen, … Niks hielp, en uiteindelijk werd het gewoon licht buiten.

Dit heeft zich toen drie nachten herhaald. Amper slaap, en veel onrust in mijn lijf.

De afgelopen weken waren heel druk. Naast het lanceren van de nieuwe [Wannabes](https://wannabes.be/?ref=broddin.be), waar ook organisatorisch heel veel bij kwam kijken, heb ik me ook nog letterlijk verloren in het maken van [VRT Simulator](https://broddin.be/vrt-simulator/). Het stomme is: ik vind dat allemaal de max. Ik hou met elke vezel in mijn lijf van mijn job, en word oprecht gelukkig van al die compleet onnodige zijprojecten waar ik mezelf in verlies. Maar naast alle drukte kwam ik niet toe aan alles waar ik toe zou moeten komen, en ben ik een ontzettende pleaser die op elk bericht instant wil antwoorden, elk mogelijk probleem direct wil oplossen en elke feature request wil bouwen.

Ik voelde het vorige week al aankomen, alle tekenen waren er. Ik was onrustig, had mini-paniekaanvallen op momenten dat die echt niet uitkwamen, en in mijn hoofd waren er allemaal deadlines die eigenlijk geen deadlines waren. Maar alles was onder controle, of dat dacht ik.

Eergisteren kwam de man met de hamer. Hartkloppingen, en een zwaarte die niet past bij de lichtheid waarmee ik normaal door het leven huppel. Die dag werd gevolgd door nog zo’n toffe slapeloze nacht, en dan weer een dag vol hartkloppingen.

Nu (een goede nacht verder) gaat het gelukkig al terug beter. Het drukkende gevoel is grotendeels weg, en mezelf 1000 keer inprenten dat er niemand iets van me verwacht lijkt eindelijk vruchten af te werpen. Maar ‘k ben er nog niet voel ik.

Daarom ga ik nu even ontprikkelen: op enkele van mijn favoriete mensen na heb ik al m’n notificaties gedempt, en ga ik ook even weg van de social media. Even terug batterijen opladen, om daarna hopelijk niet meer in dezelfde valkuil te trappen. Een tijd geen nieuwe sidequests, geen nieuwe projecten, niet iedereen proberen pleasen. Tot mijn hoofd weer terug gewoon chaotisch is, in plaats van een orkaan.

Op een conferentie zag ik ooit deze quote, en daar ga ik me vanaf nu nog meer aan proberen houden: “Inhale the good shit, exhale the bullshit.”