Skip to content

Een mening

Vlak na de aanslagen in Parijs. Een familiefeest. Ik zie mijn familie graag, maar om te zeggen dat ze prijzen gewonnen hebben op vlak van wereldburgerschap is overdreven.

“En Tim? Wat vindt gij daar allemaal van?”. Stilte. Dan verwachten ze een antwoord van de linkse jongen aan tafel. Zodat ze later kunnen vertellen dat ze een hippie in de familie hebben zitten die het bij het foute eind had.

Maar ik had toen geen antwoord. En ik had na Brussel geen antwoord. En ik heb nu na Nice ook geen antwoord.

Enkel stilte.

Want het is complex. Het is zo fucking immens complex. Iedereen die gisteren, of na Brussel, of na Parijs direct klaarstond met een mening moogt ge sowieso niet geloven. Die hebben het niet begrepen.

Ok ja, één of andere groepering pleegt aanslagen tegen ons, terwijl wij met drones doelwitten van hun uitschakelen, zelfs al zijn die doelwitten soms scholen en universiteiten.

En ja, als je even terug gaat in de tijd zie je dat IS ontstaan is uit iets dat wij gekweekt hebben. Als Bush na 9/11 niet had gereageerd als een kleuter op Tik Tak had dit misschien nooit gebeurd.

Of wel, of niet. Want ik kan me ook kwaad maken in mensen die de schuld volledig bij ons leggen. Die zeggen dat het volledig onze schuld is, dat wij verantwoordelijk zijn voor deze shit. Want nee, dat wringt ook.

En weet ge. Ik hou van cijfers. En ik ga ze hier niet uitrekenen want dan klinkt dat zéér cynisch en ik geef om elk mensenleven. Maar wat gisteren in Frankrijk gebeurd is, is -hoe erg ook- nog niet eens uit te drukken in centiemen, hetzelfde voor Brussel en alle vorige aanslagen van die mongols. Het zijn mega grote drama’s en het zou niet mogen gebeuren, maar het menselijk vermogen om te relativeren is zoveel groter dan één miljoen laagbegaafde fundamentalisten.

Maar de essentie is, binnen dit en 24 uur staan de kranten weer vol met opinies van mensen die uit situaties zoals deze profijt willen halen.

Als ik dat lees, weet ik wat het enige goede antwoord op dat familiefeest toen was: dat ik meer schrik heb van holle slogans en opportunistische politiekers dan van IS. Want dat die eerste waarschijnlijk een grotere persoonlijke impact op m’n leven gaan hebben dan één of andere groepering van schapenneukers.

P.S.: samenleven met andere gemeenschappen is niet altijd evident, maar face it, we gaan niet terug naar onze Vlaamse grond. Dus leer er mee leven, knuffel eens een moslim (doe ik ook te weinig), ga eens dansen met een Rabbijn, maar ga vooral gewoon door het leven zoals toen ge 3 jaar oud was, zonder oogkleppen.

Zwift, of hoe ik eindelijk wat begon te bewegen

(This is a blogpost in dutch, because I just realised I hate writing in english. I’ll continue to write in english for technical shizzle.)

Mijn vorige blogpost ging over het feit dat ik elke maand van dit jaar een project wou beginnen. Ik ben een paar projecten begonnen in februari en zal daar binnenkort wel wat over neerschrijven, maar mijn eerste project (en misschien wel het belangrijkste) was terug in vorm geraken.

Ik eet graag lekker, ik drink graag een glas (of 5), ik zit de hele dag aan mijn bureau en mijn favoriete manier van mezelf voort te verplaatsen is tegen 70 km/u in de file. Het gevolg van dat alles is dat ik dik begon te worden. Of nee, dat ik dik ben. Punt.

Mijn lijf heeft de aanleg van vet op te slagen. Het vindt dat lekker. Ik ken mensen die elke dag pizza eten, amper bewegen, en die je bij wijze van spreke onder een deur kan schuiven. Niet bij mij. Of het moet een deur zijn die op een meter van de grond hangt.

Ik heb dit dus al meegemaakt, en de strategie tot hiertoe was dan altijd: gezond eten en in het weekend 50 kilometer fietsen. Jammer genoeg werd dan mijn fiets gepikt, of regende het een hele maand en waren alle goede voornemens voor niks.

Maar nu heb ik de oplossing. Natuurlijk is de eerste stap op de voeding letten. Tante Kaat zegt niet voor niets “elk pondje komt door het mondje”. Geschrapt van het menu: het uitgebreide ontbijt met koffiekoeken op de VRT, de smos met drie kilo mayonaise, het sporadische worstenbroodje voor de grote honger en de Twix om vier uur. Vervangen door: een fruitsalade, een soep + broodje en een appel.

worstbrood

Foto van een heerlijk worstenbroodje

 

Maar goed, dat alleen is niet de oplossing. De oplossing is ook bewegen, intensief bewegen. Sporten zoals ze dat noemen.

Nu heb ik daar eigenlijk best een hekel aan. Mogelijk omdat we in de lagere school turnen kregen van een ex-kampbewaker (of dat maakte ik mezelf toch wijs). Maar er is iets dat ik wel graag doe: spelletjes spelen. En ergens in Silicon Valley hebben slimme koppen iets bedacht dat de twee combineert: sporten in een game.

Enter Zwift. Zwift is een massive multiplayer fietssimulator. De bedoeling is dat je thuis je koersfiets (check) op rollen (check) zet en verbindt met je computer (kleine investering vereist voor een ANT+ dongle). Daarna zie je jezelf, samen met honderden andere coureurs op een eiland waar je kan rondrijden. Omdat een foto meer zegt dan 1000 woorden:

IMG_2497

Het is nacht en we doen maar op.

Toen ik het voor de eerste keer deed vond ik het superneig, maar was ik er ook van overtuigd dat ik het snel beu zou worden. Maar niks is minder waar, we zijn week 3 en ik ben actiever dan ooit.

Dit komt deels omdat het ook altijd maar beter gaat. Ik voel dat ik form geraak, en dat ik harder en dieper kan gaan. Maar het komt ook omdat het zo verslavend werkt. Op een paar plaatsen op het parcours zijn er korte sprintjes en het is fijn om uzelf te meten tegen de rest van de wereld (en tegen uw eigen vorige tijden). Om de zoveel kilometer wordt je ook beloond met een nieuwe fiets, een nieuw truitje of iets ander nutteloos.

Zwift is ook sociaal. Ik heb het zelf nog niet gedaan, maar je kan jezelf aansluiten bij een team en op zondagmorgen een uurtje gaan fietsen met de mannen. Of je kan mensen toevoegen als vriend en afspreken om samen een paar tourtjes te fietsen.

Het is allemaal wel nog erg beta. Sommige dingen zoals vrienden zoeken gaan nog niet, en de parcours (er zijn er twee, die om de halve week wisselen) zijn nog niet super uitgebreid. Maar elke week is er wel een update die fijne zaken toevoegt.

IMG_2499

Kijk, ik rij onder de zee

In elk geval, het is zijn 10 euro per maand meer dan waard. Ik doe het nu drie weken en voel me fitter, de kilo’s gaan eindelijk terug naar beneden en ik kan zeggen dat ik onder de zee gefietst heb.

Volg me op Strava om mijn ritjes te zien.

ivbyvkrfyp_v5tglom2whwqmry5tfamvenmqdjkhdws-2048x1152

Het saaiere parcours van Richmond

 

Goal: one new project every month of 2016

I wish I had done more projects in 2015. The new Wannabes website took a lot of time, and I didn’t really get to much other fun projects. (Truth be told: I played way to much games one my Xbox One).

This new year has got me really excited. There’s a lot of new technology waiting to be used: GraphQL, Meteor commiting to Javascript standards like modules, Redux / Relay, ReactNative getting mature and many more.

So, I’m challenging myself to build at least one new project every month. This can be something technology related, but it can also be a photography project (like my JAPAN series).

I’ll keep updating this list below, to show my progress.

January

February

Something is cooking …

(Apologies for the lame stock photo at the top.)

Deploying Meteor with Jenkins and MUPX

So, you’ve created a great Meteor app and now you want to deploy it? There are several options to do this:

 

I like the last option, since it’s very cheap to get a server on DigitalOcean or Vultr and I like the feeling of having control over my setup.

Continue Reading →

Create a content site in Meteor

Preface

Since 2006 I’ve been running a rock photography collective called Wannabes. We’re 15 photographers strong and have taken pictures of thousandsof gigs in Belgium and abroad.

Around Christmas 2013 our server crashed. Or no … it was deleted. My scatterbrain forgot to pay the bill, and instead of just suspending the account like our host normally did, something went wrong and it was deleted.

They tried to restore it, but it turned out they deleted the backups as well. We were fucked.

Continue Reading →

Build two versions of a mobile Meteor app with one codebase

I wanted to recreate an existing ObjectiveC app I had using Meteor, but there was one problem: the app has two versions, a paid and a lite version.

mobile-config.js

I was thinking of just using Meteor.settings and adjusting my mobile-config.js like this:

if(Meteor.settings.paid) {
 App.icons({
 ‘iphone’: ‘resources/paid/Icon-60.png’,
 ‘iphone_2x’: ‘resources/paid/Icon-60@2x.png’,
 ‘iphone_3x’: ‘resources/paid/Icon-60@3x.png’,
 ‘ipad’: ‘resources/paid/Icon-76.png’,
 ‘ipad_2x’: ‘resources/paid/Icon-76@2x.png’
 });
} else {
  App.icons({
    'iphone': 'resources/free/Icon-60.png',
    'iphone_2x': 'resources/free/Icon-60@2x.png',
    'iphone_3x': 'resources/free/Icon-60@3x.png',
    'ipad': 'resources/free/Icon-76.png',
    'ipad_2x': 'resources/free/Icon-76@2x.png'
  });
}

However, this does not work. Meteor.settings is not available when building your app.

Continue Reading →