(This is a blogpost in dutch, because I just realised I hate writing in english. I’ll continue to write in english for technical shizzle.)

Mijn vorige blogpost ging over het feit dat ik elke maand van dit jaar een project wou beginnen. Ik ben een paar projecten begonnen in februari en zal daar binnenkort wel wat over neerschrijven, maar mijn eerste project (en misschien wel het belangrijkste) was terug in vorm geraken.

Ik eet graag lekker, ik drink graag een glas (of 5), ik zit de hele dag aan mijn bureau en mijn favoriete manier van mezelf voort te verplaatsen is tegen 70 km/u in de file. Het gevolg van dat alles is dat ik dik begon te worden. Of nee, dat ik dik ben. Punt.

Mijn lijf heeft de aanleg van vet op te slagen. Het vindt dat lekker. Ik ken mensen die elke dag pizza eten, amper bewegen, en die je bij wijze van spreke onder een deur kan schuiven. Niet bij mij. Of het moet een deur zijn die op een meter van de grond hangt.

Ik heb dit dus al meegemaakt, en de strategie tot hiertoe was dan altijd: gezond eten en in het weekend 50 kilometer fietsen. Jammer genoeg werd dan mijn fiets gepikt, of regende het een hele maand en waren alle goede voornemens voor niks.

Maar nu heb ik de oplossing. Natuurlijk is de eerste stap op de voeding letten. Tante Kaat zegt niet voor niets “elk pondje komt door het mondje”. Geschrapt van het menu: het uitgebreide ontbijt met koffiekoeken op de VRT, de smos met drie kilo mayonaise, het sporadische worstenbroodje voor de grote honger en de Twix om vier uur. Vervangen door: een fruitsalade, een soep + broodje en een appel.

worstbrood

Foto van een heerlijk worstenbroodje

 

Maar goed, dat alleen is niet de oplossing. De oplossing is ook bewegen, intensief bewegen. Sporten zoals ze dat noemen.

Nu heb ik daar eigenlijk best een hekel aan. Mogelijk omdat we in de lagere school turnen kregen van een ex-kampbewaker (of dat maakte ik mezelf toch wijs). Maar er is iets dat ik wel graag doe: spelletjes spelen. En ergens in Silicon Valley hebben slimme koppen iets bedacht dat de twee combineert: sporten in een game.

Enter Zwift. Zwift is een massive multiplayer fietssimulator. De bedoeling is dat je thuis je koersfiets (check) op rollen (check) zet en verbindt met je computer (kleine investering vereist voor een ANT+ dongle). Daarna zie je jezelf, samen met honderden andere coureurs op een eiland waar je kan rondrijden. Omdat een foto meer zegt dan 1000 woorden:

IMG_2497

Het is nacht en we doen maar op.

Toen ik het voor de eerste keer deed vond ik het superneig, maar was ik er ook van overtuigd dat ik het snel beu zou worden. Maar niks is minder waar, we zijn week 3 en ik ben actiever dan ooit.

Dit komt deels omdat het ook altijd maar beter gaat. Ik voel dat ik form geraak, en dat ik harder en dieper kan gaan. Maar het komt ook omdat het zo verslavend werkt. Op een paar plaatsen op het parcours zijn er korte sprintjes en het is fijn om uzelf te meten tegen de rest van de wereld (en tegen uw eigen vorige tijden). Om de zoveel kilometer wordt je ook beloond met een nieuwe fiets, een nieuw truitje of iets ander nutteloos.

Zwift is ook sociaal. Ik heb het zelf nog niet gedaan, maar je kan jezelf aansluiten bij een team en op zondagmorgen een uurtje gaan fietsen met de mannen. Of je kan mensen toevoegen als vriend en afspreken om samen een paar tourtjes te fietsen.

Het is allemaal wel nog erg beta. Sommige dingen zoals vrienden zoeken gaan nog niet, en de parcours (er zijn er twee, die om de halve week wisselen) zijn nog niet super uitgebreid. Maar elke week is er wel een update die fijne zaken toevoegt.

IMG_2499

Kijk, ik rij onder de zee

In elk geval, het is zijn 10 euro per maand meer dan waard. Ik doe het nu drie weken en voel me fitter, de kilo’s gaan eindelijk terug naar beneden en ik kan zeggen dat ik onder de zee gefietst heb.

Volg me op Strava om mijn ritjes te zien.

ivbyvkrfyp_v5tglom2whwqmry5tfamvenmqdjkhdws-2048x1152

Het saaiere parcours van Richmond